تکریم مفاخر و پیشکسوتان، مانیفست تعهد سازمانی به صیانت از مواریث کهن است/ جایگاه بی‌مانند تمدن ایران تعارف و اغراق نیست/ نجات‌بخشی شاهکارهای معماری، ادای دین به این عظمت است/ تلفیق منشورهای بین‌المللی با آموزه‌های بومی؛ کلید طلایی مرمت بناهای تاریخی

حسین رایتی‌مقدم، معمار، مرمت‌گر پیشکسوت و چهره ماندگار میراث‌فرهنگی کشور با تاکید بر اینکه «توصیف میراث‌فرهنگی ایران به‌عنوان گنجینه‌ای بی‌بدیل، واقعیتی انکارناپذیر در تراز تمدن بشری است»، حفاظت علمی از بناهای تاریخی بر پایه منشورها و کنوانسیون‌های بین‌المللی و تجارب بومی را رسالت بنیادین متخصصان این عرصه دانست و استمرار آیین‌های تکریم پیشکسوتان را نمادی از عشق و تعهد ساختار مدیریتی کشور به صیانت از هویت ملی عنوان کرد.

حسین رایتی‌مقدم، چهره ماندگار عرصه معماری و مرمت بناهای تاریخی کشور، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا با واکاوی رویکردها و اخلاق حرفه‌ای در مواجهه با مواریث تاریخی و یادآوری لحظه انتخاب خود به‌عنوان چهره ماندگار اظهار کرد: با نگاهی متواضعانه به پهنه سترگ میراث این سرزمین، همواره احساس کرده‌ام این نشان فراتر از وسعت تلاش‌های شخصی بنده بوده و شایسته حضور و تقدیر از دیگر چهره‌های پرتلاش این حوزه است، از این رو، این انتخاب را نشانه حسن‌نظر و اهتمام والای پیشکسوتان و مدیران وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی می‌دانم.

وی با تاکید بر موقتی بودن دوران خدمت اداری و ضرورت مانایی اصل میراث افزود: حضور اجرایی و حرفه‌ای ما در این بستر تاریخی، فصلی محدود و گذراست اما پایداری میراث‌فرهنگی، اصل بنیادین و ابدی است. بر این مبنا، تداوم و استمرار ادواری آیین‌های نکوداشت مفاخر، نشان‌دهنده علاقه، درک عمیق و التزام بدنه تصمیم‌گیر به امر شناخت، حفاظت و توسعه هویت ملی است که برای همه خدمتگزاران این وادی، مایه دلگرمی و ارزش مضاعف به شمار می‌رود.

تکریم پیشکسوتان؛ تجلی دغدغه‌مندی برای صیانت از میراث بی‌مانند ملی

این استاد و مرمت‌گر باسابقه، تکریم سرمایه‌های انسانی و بازنشستگان این حوزه را یک مولفه استراتژیک دانست و تصریح کرد: بزرگداشت چهره‌ها و خاک‌خوردگان عرصه میراث، ترجمان عینی ارادت و عشق به اصل میراث‌فرهنگی و تکریم خادمان صدیق آن است. وقتی سخن از بی‌مانند بودن جایگاه میراثی ایران به میان می‌آید، نه از سر مبالغه و تفاخر، بلکه بازتابی از فهم علمی و تاریخی موقعیت ویژه و یگانه ایران در مقیاس جهانی است، ادراکی بنیادین که ضرورت و حساسیت صیانت از این سرمایه عظیم را دوچندان می‌کند.

از باغ‌های تاریخی شیراز تا شاهکار قوام‌الدین در غیاثیه خرگرد

رایتی‌مقدم در ادامه با بازخوانی فصول ماندگار کارنامه مرمتی خود یادآور شد: در جریان ماموریت‌های حرفه‌ای و مدیریت حفاظت و مرمت ابنیه تاریخی در استان فارس و همچنین خراسان، همه آثار برای من دارای شان، تقدس و ارزشی هم‌سنگ بودند، خواه اثری محدود و محلی در کهن‌شهر نیشابور باشد و خواه گستره پرشکوه باغ‌های تاریخی و خانه‌های فاخر و مجلل شیراز.

وی افزود: بی‌تردید یکی از عمیق‌ترین و ماندگارترین خاطرات حرفه‌ای من، توفیق مداخله و حفاظت در شاهکار معماری دوره تیموری، «مدرسه غیاثیه خرگرد» اثر استاد قوام‌الدین شیرازی بود که مواجهه علمی با چنین ساختار اعجاب‌انگیزی، اوج شکوه تجربه مرمتی را برای ما رقم زد.

مرمت علمی در سایه منشورهای بین‌المللی و آموزه‌های بومی

چهره ماندگار میراث‌فرهنگی کشور در بخش پایانی این گفت‌وگو با اشاره به عوامل انگیزشی و پایدار در استمرار کنش‌گری حرفه‌ای خود خاطرنشان کرد: مهم‌ترین محرک و انگیزه برای ادامه این مسیر پرچالش، فراهم آمدن بستری تخصصی بود که امکان می‌داد فرآیند مرمت و احیای بناهای تاریخی، با تلفیقی متوازن و خردمندانه میان آموزه‌ها و دانش سنتی-بومی از یک‌سو و منشورها، معیارها و کنوانسیون‌های حفاظت بین‌المللی از سوی دیگر به مرحله اجرا برسد، فضایی آکادمیک و تخصصی که بستر استانداردسازی اقدامات مرمتی را در کشور تثبیت کرد.

انتهای پیام/

کد خبر 1405062001683
دبیر مهدی نورعلی

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha